De herinneringen zien mij – Tomas Tranströmer

Uit Preludes – II blz.130:

‘Twee waarheden naderen elkaar. Eén komt van binnen uit, één van buitenaf
en waar zij elkaar ontmoeten bestaat een kans jezelf te zien.’ 

De verzamelde gedichten met proza ‘Herinneringen zien mij’ van Tomas Tranströmer (2011, vertaald door- en met een nawoord van Bernlef) ontleende ik bij de Bib,  heb wel het proza, (gebeurtenissen en herinneringen uit zijn leven),  maar niet alle gedichten gelezen, gedichten vragen langzaam savoureren.
Het boek, dat uitverkocht is en op ’n paar plaatsen zeer duur te koop aangeboden, wil ik graag verlengen bij de Bib  en dan later wéér eens ontlenen, zoals Tomas Tranströmer zelf ook reeds deed toen hij kind was.
Tomas Tranströmer, Zweeds dichter kreeg in 2011 de Nobelprijs voor Literatuur,  in 1990 na een beroerte kreeg hij problemen met zijn spraak en motoriek maar bleef nog schrijven.

Ochtend en toegang

De mantelmeeuw, zonneschepper, zet zijn koers.
Onder hem is het water.
Nog sluimert de wereld als een
veelkleurige steen in het water.
Onverklaarde dag. Dagen –
als de schrifttekens der Azteken!

De muziek. Ik sta gevangen
in haar gobelin, met
geheven armen – als een figuur
uit de volkskunst.

 

De herinneringen zien mij 

Een junimorgen als het te vroeg is
om te ontwaken en te laat om weer in te slapen.

Ik moet eruit, het groen in dat vol zit met
herinneringen, ze volgen mij met hun blik.

Ze zijn onzichtbaar, ze smelten totaal
samen met hun achtergrond, perfecte kameleons.

Ze zijn zo dichtbij dat ik ze hoor ademen
hoewel de vogelzang oorverdovend is.

 

UIT MAART ’79

Moe van iedereen die met woorden komt, met woorden maar niet met taal
begaf ik mij naar het sneeuwbedekte eiland.
Het ongerepte heeft geen woorden.
De ongeschreven bladzijden breiden zich naar alle kanten uit!
In de sneeuw stuit ik op hoefsporen van een ree.
Taal maar geen woorden.

http://tijdschriftraster.nl/michail-bachtin-michel-leiris/gedichten/

https://www.theguardian.com/books/2015/mar/31/tomas-transtromer

 

 

 

 

 

Advertenties

Mee van de Bib

Een bibliotheekbezoek is altijd heerlijk grasduinen tussen de rekken en koffie drinken in het leescafé…
’n poezendagboek mee van Remco Campert, ‘Contouren‘ van Rachel Cusk (omdat ik reeds haar boeken ‘Nasleep‘ en ‘Transit‘ las), ’n boek van Maggie O’Farrell (omdat ik  haar pas verschenen memoir  ‘Ik ben, ik ben, ik ben‘, dat nog niet beschikbaar is, wil lezen),  Walk trough walls  van Marina Abramovic en de verzamelde gedichten  van Tomas Tranströmer stonden op mijn lijst, maar ook drie boeken mee van schrijvers die ik nog niet ken: Alan Bennet, Suzan Hilhorst en Simone Van der Vlugt.

  • De ongewone lezer – Alan Bennett (een ode aan de literatuur)
  • Dagboek van een poes – Remco Campert
  • Sara en Liv – Suzan Hilhorst (autobiografie)
  • Contouren – Rachel Cusk  (roman)
  • Toen het donker werd – Simone van der Vlugt (thriller)
  • Hier moet het zijn – Maggie O’Farrell (roman)
  • De herinneringen zien mij – Tomas Tranströmer (verzamelde gedichten)
  • Walk trough walls – Marina Abramovic (over haar leven als kunstenares)