Rafelen – Sanne Huysmans

Uitgelezen : Rafelen (2017) van Sanne Huysmans.

Deze knappe debuutroman is wel van het mooiste wat ik de voorbije weken las.

Blz. 48: Rafelen is ontwarren, de knopen van het weven loshalen; rafelen is ook verwikkelen, de structuur van het weven weer in chaos storten. Rafelen betekent zowel eenvoudiger maken als compliceren. Ik doe dat vaak, rafelen. Tornen aan wat steek houdt, uitpluizen wat in de war is.

Clara Badisco, een introverte en wereldvreemde jonge vrouw is helemaal van slag wanneer haar geliefde Jacob haar verlaat. Ze hadden de voorbije zes jaar genoeg aan elkaar en vormden een hechte twee-eenheid. Jacob vraagt haar dertig dagen bedenktijd en vertrekt. Doorgaan met het lezen van “Rafelen – Sanne Huysmans”

Advertenties

Mee van de Bib

Leuk bezoek aan de Bib, het ditmaal terug meer noordelijk gezocht, namen die ik reeds ken van vorige boeken: Johan Harstad, Riikka Pulkkinen, Maggie O’Farrell, W.G. Sebald…
En tussendoor ook nog ‘Amerika – de droom op drift’ van Björn Soenens aan het lezen.

Meegebracht:

  • AmbulanceJohan Harstad (verhalen die hij schreef op 23-jarige leeftijd, schrijver van het mooie Max, Mischa & het Tet-offensief)
  • De grensRiikka Pulkkinen (roman)
  • Als de regen niet valtMaggie O’Farrell (roman)
  • MaalstroomSigrid Rausing (over ’n drugverslaving)
  • De ringen van Saturnus W.G. Sebald – een Engelse pelgrimage (’n boek dat ik nog niet las van deze bijzondere schrijver)
  • Rafelen – Sanne Huysmans (debuutroman)
  • Nu in handige meeneemverpakking – Ted van Lieshout (korte satirische stukjes)