Op weg door de nacht – Ludwig Hohl

Uitgelezen: Op weg door de nacht – Ludwig Hohl

Ludwig Hohl   (1904-1980)  was een Zwitserse Duitstalige schrijver en dichter.

Geerdt Magiels  schreef  in De Standaard der Letteren van 25 augustus 2017 een zeer goede recensie over dit boek, hij schreef: ‘De enige zekerheid is dat je dit soort lectuur niet vaak onder ogen krijgt.’ …’Hij bleef zijn teksten eeuwig polijsten. Als een bergbeklimmer zoekt de Zwitser houvast in zijn zinnen.’
Ludwig Hohl was een zonderling en een eenzaat.
Het piepkleine boekje telt 146 blz. en bevat elf korte miniatuurverhalen, eerder parabels, met als toemaat enkele notities.
Uitgepuurde zinnen die je verrassen.
De schrijver woonde in verschillende landen, meestal in armoede, was ook bergbeklimmer.
In ‘Landschappen’ schrijft hij over Holland, waar hij enkele jaren woonde, met de bergen in zijn gedachten, blz.70-71:
en nu in deze troebele, vochtig-donkere wereld het gebergte – en zijn zuster in de geest de zuidelijke zee – begon op te rijzen,  uit het onzichtbare, geheel van binnenuit (alsof er vroeger alleen maar gezaaid was), nu was er geen verlangen meer dat mij naar het gebergte trok. Ik hoefde mijn ogen maar te sluiten en alles was er.’   Vooral deze laatste zin trof mij,  het besef dat hij  alles in zich heeft,  (zoals mijn levensgezel soms zegt: ‘ik heb de wereld in mijn buik’).
In ‘Late wandeling’ schrijft hij over een bezoek aan het graf van de door hem bewonderde schrijfster Katherine Mansfield, op het kleine kerkhof van Avon, hij staat op het punt weer eens te verhuizen en hij zou liever daar op het kerkhof met Katherine Mansfield wonen, blz. 65:
Ik voelde: hier ben je afgezonderd van de hele wereld. Ik begreep dat ik nog nooit bewust aan een graf had gestaan, dacht dat ik misschien nooit meer aan een graf zou staan. En ik dacht: dit is dus de plek waar je eigenlijk zou moeten wonen. Dit is dus de uiterlijk zichtbare (ook uiterlijk zichtbare) reële plek. Verder kun je op deze wereld niet komen, waar je ook heengaat’.
Het alleenzijn, de eenzaamheid, de dood is nooit ver weg.

Het zijn verhalen die totale aandacht vergen en vragen om herlezen.

Eerder in 2014 werd  zijn veelgeprezen novelle Bergtocht in het Nederlands vertaald.

https://www.tzum.info/2017/06/underground-ludwig-hohl-op-weg-nacht/

http://cobra.canvas.be/cm/cobra/boek/1.1987257

http://theliterarycemetery.blogspot.be/2017/06/katherine-mansfield-1888-1923.html

 

Advertenties

Mee van de Bib

Bibliotheekbezoek en een deugddoende wandeling, de zee lag toegedekt onder ’n laag mist.

Zes boeken ontleend voor vele uren leesplezier:

  • De familie Mann – Tilmann Lahme (Biografie over Nobelprijswinnaar Thomas Mann, zijn vrouw en zijn kinderen)
  • Het verborgen leven van bomen – Peter Wohlleben (succesboek over wat bomen voelen en hoe ze communiceren met elkaar)
  • Hoe lees ik? – Lidewijde Paris (door de goede recensie die ik las op de blog van https://jkleest.nl/?s=Lidewij+ )
  • Wie het mooist valt – Sara Nović  (roman over de Joegoslavische Burgeroorlog)
  • In extremis – Tim Parks  (ik las ook De dienares en Leer ons stil te zitten van deze schrijver)
  • Op weg door de nacht –  Ludwig Hohl (kreeg een zeer goede recensie van Geerdt Magiels in De Standaard 25 augustus 2017)