Een boek wegdoen – Judith Herzberg

Een boek wegdoen
dat je nog niet gelezen hebt;
‘ik kom daar niet aan toe
kijk bijna elke dag wel eens
naar mijn enorme stapels.’

Een boek wegdoen dat je twee keer
gelezen hebt is als een goede vriend
ten grave dragen. Samen veel mee-
gemaakt. Vrezen: dat vele
gaat vervagen.

Al vond magie, geloof of bijgeloof
geen ruimte in je kop
een boek wegdoen waarin
een opdracht aan je stond
dat blijft je bij als zonde.

Een boek wegdoen
waarin je halverwege
bent blijven steken.Er
zit een post-it stickertje,
je weet nog steeds niet
wat daar bleek te ontbreken.

Judith Herzberg
Uit: Liever brieven, 2013

http://cobra.canvas.be/cm/cobra/boek/1.1808057

Omdat het vandaag National Book Lovers Day is…

Foto’s: alfabetisch een kleine greep uit mijn boekenkast: Doorgaan met het lezen van “Een boek wegdoen – Judith Herzberg”

Advertenties

Mee van de Bib

Alles staat op een lager pitje door hittegolf 2.
Blij met de drie boeken van mijn wenslijst: Jane Gardam, Louise, Erdrich en Ian McGuire, en nog één boek van de voor mij nog onbekende schrijver David Foenkinos, de roman gaat over een manuscript, vandaar…  ook ’n paar dichtbundels.

Meegebracht:

  • Hartenbeest – Fleur Bourgongje  (poëzie)
  • Liever brieven – Judith Herzberg (poëzie)
  • Het geheime leven van Henri Pick – David Foenkinos (roman)
  • Een trouwe vrouw – Jane Gardam (roman, na Een onberispelijke man is dit het tweede deel van haar trilogie)
  • Toekomstig huis van de levende God – Louise Erdrich (dystopische toekomstroman van een favoriete schrijfster)
  • Het Noordwater – Ian McGuire (thriller)

Tot toen ging alles goed – Judith Herzberg

Rijkdom is leegte op glanzende tegels
armoede dozen vol halfvolle potten
rijk een veranda met uitzicht op niets
arm een balkon met gereedschap en fietsen
weelde is niets te hoeven bewaren
armoede reddert van winter naar winter
rijkdom is stilte, en stil achter stilte
armoede haast. En zo genoten zij dag en nacht
van wit en van stilte en water en glad
de stenen en het mos dat daar lag.
Judith Herzberg
Uit: Botshol, 1980 

 

Beemdgras – Judith Herzberg

Dit, dan, is wat wij maken:
in Juni als de weiden gloeien
van boterbloem, zuring, klaver
en bloeiende kniehoge grassen;
een grasbouquet, in een theepot
in het gras gezet. Met onbedroefde
kinderogen vlak voor de voeten
kijken, een van de vroege
genoegens die wij delen.
Dit, dan, wat we van
ons durven verwachten:
gras, in een blauwe theepot,
apart, tussen het groeiend
uitbloeiend, doorlevend gras gezet.

Judith Herzberg
Uit: Beemdgras, 1968

Ouderdom – Judith Herzberg

Later, als ik zwakzinnig ben
met schoothond en schrikvel
houd ik een kruik warm
tegen me aan en praat
ik met je in mijn slaap.
Als je nu kan begrijpen
wat ik dan ga bedoelen,
krakende dorre tak dat ik ben,
ga ik me niet zo afgebroken voelen
maar meer een uitgeblazen paarde-
bloem. Hoor je me dazen?
Daar gaan mijn parachuutjes al.

Judith Herzberg

Zoals – Judith Herzberg

Zoals je soms een kamer ingaat, niet weet waarvoor,
en dan terug moet langs het spoor van je bedoeling,
zoals je zonder tasten snel iets uit de kast pakt
en pas als je het hebt, weet wat het was,
zoals je soms een pakje ergens heen brengt
en, bij het weggaan, steeds weer denkt, schrikt,
dat je te licht bent, zoals je je, wachtend,
minutenlang hevig verlieft in elk nieuw mens
maar toch het meeste wachtend bent,
zoals je weet: ik ken het hier, maar niet waar het om ging
en je een geur te binnen schiet bij wijze van
herinnering, zoals je weet bij wie je op alert
en bij wie niet, bij wie je kan gaan liggen,
zo, denk ik, denken dieren, kennen dieren de weg.

Judith Herzberg
Uit: Zoals, 1992

https://www.nrc.nl/nieuws/2018/04/20/prijs-der-nederlandse-letteren-naar-judith-herzberg-a1600275