Rode wijn – Bram Vermeulen

Vanmorgen bij het ontwaken het eerste wat ik hoorde op de radio, BramVermeulen (1946-2004), bevlogen troubadour…

Het bed is ’s nachts maar half beslapenDe helft van m’n boeken nam ze mee
De helft van m’n salaris is ruim voldoende
Slapen doe ik nu voor twee
De platen waren allemaal van mij
Ik draai ze net zo hard ik kan
De televisie mocht ze houden
Alsof ik niet zonder kan

Wat een bestaan, wat een luizeleven
Het kan niet stuk, wat een geluk

Rode wijn, rode wijn
Kom laat ons vrolijk zijn
Ik drink me elke avond een beroerte
Eten heb ik weken niet gedaan
Ik pis weer net als vroeger in de wasbak
Slapen doe ik met m’n kleren aan.

Ik ben niet meer gewend aan stilte
En zeker niet zo lang
De vrijheid die ik terug wou hebben
Maakt me eigenlijk bang
Toch is het niet dat ik haar mis
’t Is ongewoon nog even
Niemand, niemand heeft zich vergist
’t Is wennen aan m’n eigen leven
Een keuken vol met vuile glazen
Het kan alleen maar beter gaan,
Wie heeft er meubels of gordijnen nodig
Ik begin van voor af aan

Advertenties

Beemdgras – Judith Herzberg

Dit, dan, is wat wij maken:
in Juni als de weiden gloeien
van boterbloem, zuring, klaver
en bloeiende kniehoge grassen;
een grasbouquet, in een theepot
in het gras gezet. Met onbedroefde
kinderogen vlak voor de voeten
kijken, een van de vroege
genoegens die wij delen.
Dit, dan, wat we van
ons durven verwachten:
gras, in een blauwe theepot,
apart, tussen het groeiend
uitbloeiend, doorlevend gras gezet.

Judith Herzberg
Uit: Beemdgras, 1968

Ambulance – Johan Harstad

Uitgelezen: Ambulance (2014) bundel kortverhalen van Johan Harstad

Motto:
moving watching working sleeping
driving walking talking smiling
AIR’

Johan Harstad schreef deze verhalen in 2002 over een periode van zes maanden.

Mijn eerste kennismaking met het werk van deze Noorse schrijver was zijn recentste boek Max, Mischa & het Tet-offensief, goed voor urenlang leesplezier.

‘Ambulance’, bevat elf verhalen, in het nawoord schrijf Johan Harstad dat dit een voor hem erg dierbaar boek is: ‘Ik denk dat de meeste schrijvers ten minste één keer dezelfde ervaring hebben gehad. De ervaring dat een boek zich vanzelf leek te schrijven, dat het gewoon in hun leven binnenkwam…’

Zoals de schrijver zelf ben ik niet echt een ‘fan’ van korte verhalen, al zijn er ’n paar uitzonderingen.  Voor ‘Ambulance’ was ik gewonnen. Doorgaan met het lezen van “Ambulance – Johan Harstad”

Tijd – Rutger Kopland

Tijd – het is vreemd, het is vreemd mooi ook
nooit te zullen weten wat het is

en toch, hoeveel van wat er in ons leeft is ouder
dan wij, hoeveel daarvan zal ons overleven

zoals een pasgeboren kind kijkt alsof het kijkt
naar iets in zichzelf, iets ziet daar
wat het meekreeg

zoals Rembrandt kijkt op de laatste portretten
van zichzelf alsof hij ziet waar hij heengaat
een verte voorbij onze ogen

het is vreemd maar ook vreemd om te bedenken
dat ooit niemand meer zal weten
dat we hebben geleefd

te bedenken hoe we nu leven, hoe hier
maar ook hoe niets ons leven zou zijn zonder
de echo’s van de onbekende diepten in ons hoofd

niet de tijd gaat voorbij, maar jij, en ik
buiten onze gedachte is geen tijd

we stonden deze zomer op de rand van een dal
om ons heen alleen wind

Rutger Kopland,
Uit: Over het verlangen naar een sigaret

I Traveled 1.8 Million Years To Be With You – Anne Duk Hee Jordan

https://www.beaufort2018.be/nl/i-traveled-18-million-years-be-you-2018
Zwerfstenen zijn niet inheems maar werden naar onze contreien gevoerd. Gedurende de laatste ijstijd, de Saale-ijstijd ongeveer 200.000 v. Chr., werden Scandinavische stenen meegevoerd in ijskappen die reikten van Scandinavië tot Nederland. Ook later, omstreeks de twaalfde tot de vijftiende eeuw, werden er stenen getransporteerd. Tal van uitheemse gesteenten kwamen in Brugge terecht, toen de stad deel uitmaakte van de Hanzeroute, een maritieme handelsroute die reikte van Estland tot Frankrijk. Ze werden gebruikt in monumenten, kerken en grafplaatsen.

Maalstroom – Sigrid Rausing

Uitgelezen: Maalstroom (2018) – Memoires van Sigrid Rausing.

Motto: ‘Misschien had een mens het niet zozeer nodig om te worden bemind als wel om te worden begrepen.
Georges Orwell, 1984’

Ik las het boek door de recensie van Kathy Mathys in De Standaard der Letteren d.d. 26/01/2018.

Sigrid Rausing is redacteur van Granta en uitgever van Granta Books.

Van de familie Rausing had ik nog nooit iets gehoord of gelezen.

In 2012 overleed haar schoonzus Eva, de vrouw van haar broer Hans aan hartfalen, waarschijnlijk door een overdosis drugs. Ze woonden in Londen.

In het boek probeert ze uit te zoeken hoe dit allemaal kon gebeuren. Doorgaan met het lezen van “Maalstroom – Sigrid Rausing”

Niemand – Anna Enquist

Vandaag 22 mei sterfdag van Herman de Coninck  (Mechelen 21 februari 1944 – Lissabon 22 mei 1997)
Herman de Coninck stierf op straat in Lissabon.
Anna Enquist was erbij en ving hem op.

De dood, zegt men, heeft genomen.
Ik zat op de grond met een dode
maar niemand kwam om te nemen.

Ik lispelde ongehoorde kinderwoorden
maar de laatste lucht vloog de stad in
en niemand kwam om te nemen.

Nee, er was in dit spel geen opzet,
Niemand keek verder dan ik, niemand

verpletterde ons met een grote vuist
tegen het ellendig plaveisel. Niemand.

Anna Enquist
Uit: De tweede helft, 2000

http://schrijversgewijs.be/schrijvers/de-coninck-herman/

 

 

 

Mee van de Bib

Leuk bezoek aan de Bib, het ditmaal terug meer noordelijk gezocht, namen die ik reeds ken van vorige boeken: Johan Harstad, Riikka Pulkkinen, Maggie O’Farrell, W.G. Sebald…
En tussendoor ook nog ‘Amerika – de droom op drift’ van Björn Soenens aan het lezen.

Meegebracht:

  • AmbulanceJohan Harstad (verhalen die hij schreef op 23-jarige leeftijd, schrijver van het mooie Max, Mischa & het Tet-offensief)
  • De grensRiikka Pulkkinen (roman)
  • Als de regen niet valtMaggie O’Farrell (roman)
  • MaalstroomSigrid Rausing (over ’n drugverslaving)
  • De ringen van Saturnus – W.G. Sebald – een Engelse pelgrimage (’n boek dat ik nog niet las van deze bijzondere schrijver)
  • Rafelen – Sanne Huysmans (debuutroman)
  • Nu in handige meeneemverpakking – Ted van Lieshout (korte satirische stukjes)

 

Gebrek is een groot woord – Nina Polak

Uitgelezen: Gebrek is een groot woord – Nina Polak

Dit was ’n eerste kennismaking met het werk van deze schrijfster, ik kan dus niet vergelijken met haar eerdere roman ‘We zullen niet te pletter slaan’.

Nynke ‘Skip’ Nauta is matroos en bevaart reeds zeven jaar de zeeën met schipper Lood. Ze brengen jachten van rijke mensen ter bestemming.

Wanneer ze in Cannes Juda de puberzoon van de welstellende Zeno’s ziet, door de draaideuren van een hotel, valt ze bewusteloos. Je weet meteen dat het verleden nog steeds gevoelig ligt.
Maar ze krijgt kort nadien telefoon van de ouders, Juda zag haar op de markt aan een bakkerskraam waar ze voor schipper Lood zijn zoete brood moest halen.  ‘… want  hij heeft het nog minder op mensenmassa’s dan ik.’   Doorgaan met het lezen van “Gebrek is een groot woord – Nina Polak”