De laatste deur – Jeroen Brouwers

Niet uitgelezen: De laatste deur van Jeroen Brouwers

De laatste deur, over zelfmoord bij schrijvers,  verscheen in 1983, deze herziene editie van 2017 is de vijfde druk.

Enkel wat gegrasduind in dit lijvige meesterwerk van Jeroen Brouwers, die overigens ruim vertegenwoordigd is in mijn boekenkast.
Ik las hoofdstukken over Lucrèce Van Hecke, Dirk De Witte, Nanne Tepper, Jotie ’t Hooft, Wim Brands, Joost Zwagerman…
Maar het onderwerp ‘zelfmoord’ was me te somber om het ganse boek te lezen. Zoveel begenadigde mensen die het leven opgeven.
Dit is ook geen boek is om zo maar even te ontlenen bij de Bib, het vraagt tijd en aandacht, er af en toe in lezen, een boek dat je best zelf in je boekenkast hebt.
Maar dan voor de lezer die alle zelfmoorden bij schrijvers beter kan verteren…
Dus De laatste deur gaat grotendeels ongelezen terug naar de Bib.
Van andere boeken van de meester schrijver steeds genoten, als laatste kocht ik ‘Het hout’ over mishandelingen in een kostschool, won de ECI-Literatuurprijs en wordt ook verfilmd.

https://klara.be/jeroen-brouwers-de-laatste-deur

https://www.demorgen.be/cultuur/jeroen-brouwers-het-hout-uitmuntend-gecomponeerd-b9d8280d/

 

Advertenties

Noord – Sien Volders

Uitgelezen: Noord van Sien Volders

Noord is een mooi gecomponeerde debuutroman van de Vlaamse schrijfster Sien Volders.
Een jonge zilversmid Sarah trekt op ’n moeilijk moment in haar leven vanuit Vancouver naar Forty Mile, een afgelegen goudzoekersstadje in het noorden van Canada.
Goud is er niet meer te vinden en er leven enkel nog wat aangespoelden.
Ze logeert er bij Mary, een oudere vrouw die de dorpswinkel en postkantoor uitbaat.
Maar ze vindt er ook de liefde bij muzikant Adam, en samen met zijn vriend Jacob verkennen ze de ruige omgeving.
Ook de mooie beschrijvingen van muziek, van de wilde natuur palmen je in voor het verhaal.
Adam heeft echter  ’n probleem en vertrekt naar Ravens Nook, een dry community.  Jacob vangt haar op en dit leidt tot verwikkelingen in de relatie.
(In de verantwoording schrijft Sien volders dat ze zich voor Ravens Nook baseerde op Old Crow, Yukon Territory, een Vuntut Gwich’in-gemeenschap aan de Porcupine River, zie link.)
Telkens ze terugkeert naar het Noorden ontdekken Mary en Sarah hoeveel raakvlakken ze hebben, vooral hun hang naar vrijheid.
In haar werk heeft ze haar richting gevonden, ze blijft alleen in Vancouver wonen.
Het is een roman die nog blijft nazinderen.

Sien Volders hééft iets met noordelijke en koude streken!

https://www.tzum.info/2017/12/recensie-sien-volders-noord/

https://www.hebban.nl/artikelen/zo-zondag-46-sien-volders

http://www.oldcrow.ca/

Het verhaal van de dienstmaagd – Margaret Atwood

Uitgelezen: Het verhaal van de dienstmaagd van Margaret Atwood

Deze Canadese schrijfster kan me steeds boeien en ik volg haar reeds meer dan dertig jaar, vroeger werk kreeg ’n plaats in mijn boekenkast, haar recentste boeken las ik van de Bib:
-Oryx en Crake
-Het jaar van de vloed
-MaddAdam
-Als laatste het hart

Het verhaal van de dienstmaagd verscheen reeds in 1987, is een dystopische roman die me toen blijkbaar ontging.
Een christelijke beweging heeft binnen de grenzen van de Verenigde Staten de macht gegrepen en sticht de nieuwe Republiek Gilead.
Alle inwoners zijn verplicht volgens de letter van het Oude Testament te leven.
De vertelster is Vanfred die tot de ‘Dienstmaagden’ behoort.  Haar enige functie is zich voort te planten voor de bevelhebbers wiens vrouw kinderloos is.
In afwisselende hoofdstukken reflecteert Vanfred ’s nachts in haar kamer over haar vroegere, gewone leven, vriendinnen, liefde, het lezen van boeken.
Het is een nogal eng, bedreigend verhaal vol angst en terreur en alhoewel jaren voor de religieuze aanslagen geschreven vind ik het ook ergens visionair als je denkt aan het kalifaat, de terreur van IS, de gruwelijke terechtstellingen, de slavinnen.

In 2017 verscheen van Het verhaal van de Dienstmaagd als tiendelige tv-serie The Handmaid’s Tale, waardoor het boek terug volop belangstelling krijgt.

http://www.cuttingedge.be/boekenstrips/verhaal-van-de-dienstmaagd

http://www.elle.nl/lifestyle/films-tv/a566628/de-eerste-trailer-van-the-handmaidens-tale-is-doodeng/

De moord op Commendatore – Murakami

Het eerste boek dat ik van Murakami las was Norwegian Wood, toen wilde ik ze allemaal lezen.
Uitgelezen en genoten van deze beide nieuw boeken.  Een 36-jarige portretschilder gaat tijdens de scheiding van zijn vrouw een periode alleen op ’n berg wonen. Het huis is van de vader van zijn vriend, een beroemde Nihonga schilder, die dementeert en wegkwijnt in ’n verpleegtehuis.
Murakami schrijft repetitief over heel gewone dagelijkse en herkenbare handelingen die ’n vast stramien zijn in al zijn boeken:  opstaan, eten klaarmaken, naar muziek luisteren, boodschappen doen, gaan slapen, dromen… maar daarnaast overkomen zijn personages uitzonderlijke dingen.
De portretschilder wordt elke nacht op hetzelfde uur gewekt door het geklingel van ’n bel. Die bel zit blijkbaar in ’n put bij een tempel in het nabijgelegen bos.
Samen met een geheimzinnige zeer rijke buur,  die aan de overkant van de berg woont, kunnen ze de bel uit de put halen, daardoor wordt een Idea bevrijd die zich manifesteert  als de Commendatore, een figuur uit een op zolder verborgen schilderij.  Een heleboel gebeurtenissen wordt in gang gezet. Je moet je gewoon laten meenemen in zijn parallelle wereld. Murakami is ontspannend en bijna verslavend lezen, tegelijk ook ’n tegenwicht voor literatuur die inspanning vraagt.
Japan is ook ’n land en een cultuur die me heel erg  boeit.

https://www.nrc.nl/nieuws/2018/01/12/de-magie-van-murakami-is-nog-niet-weg-a1588044

https://japanobjects.com/features/nihonga

De familie Golden – Salman Rushdie

Uitgelezen: De familie Golden – Salman Rushdie

Dit boek wilde ik lezen geplaatst door het interview van Mark Schaevers met Salman Rushdie in Humo d.d. 5/09/2017
Met de  vorige romans van Salman Rushdie was ik niet vertrouwd.
De familie Golden gaat over een heel rijke Indiase vastgoedtycoon Nero die door onfrisse praktijken, met zijn drie zonen, vanuit India verhuist naar New York. Zijn vrouw kwam om bij de aanslagen in Mumbai van 2008.
Petya, ’n intellectuele autist en alcoholist, ontwerpt games,  Apu ontpopt zich als kunstenaar en halfbroer en nakomer Dionysus, afgekort D, is op zoek naar zijn genderidentiteit.
Er verschijnt ook een jonge vrouw en wat later ‘n  baby halfbroer waardoor de zonen zich bedreigd voelen.
De verteller van het verhaal is de jongeman René die bevriend raakt met Nero en zijn zonen en van plan is een film over de familie te maken.
Het verhaal zit vol verwijzingen naar geschiedenis, naar  keizer Nero, naar de Amerikaanse politiek van Obama tot Trump.
Uiteindelijk leiden alle verwikkelingen in dit  familiedrama tot de ondergang.
Het is ’n satirisch en complex boek, een rollercoaster die volledige concentratie vraagt.

‘De familie Golden is een spektakelstuk dat de grenzen doet vervagen tussen fantasie en werkelijkheid, verhaal en verteller, reality-tv en realiteit – de perfecte roman voor het tijdperk-Trump.’ staat op de achterkant van het boek.

https://www.demorgen.be/boeken/kuifje-en-de-indiase-gatsby-in-de-nieuwe-salman-rushdie-is-de-verteller-een-belg-ba322ca7/

https://www.volkskrant.nl/boeken/rushdies-roman-laat-zich-lezen-als-satire-op-politicus-die-nauwelijks-nog-te-persifleren-valt~a4512859/

Hoor nu mijn stem – Franca Treur

Van Franca Treur las ik ook haar vorige boek ‘Een dorsvloer vol confetti’.

‘Hoor nu mijn stem’ heeft terug dezelfde thematiek, het gereformeerde geloof.

Een jonge vrouw keert terug naar het dorp in Zeeland  waar ze, na de dood van haar ouders,  opgroeide bij haar opa en oudtantes in een streng gereformeerde gemeenschap.Wanneer ze gaat studeren ontdekt  ze stilaan een andere wereld en ontworstelt ze zich aan dit geloof.

De roman heeft twee verhaallijnen, hoofdstukken waarin ze als jonge vrouw terug is in het dorp om voor de oudtantes te zorgen, in een  periode waarin ook haar eigen leven op een keerpunt staat, ze verliest haar geliefde én haar werk.
In de tweede verhaallijn reflecteert ze naar haar jeugd, hoe het was om als kind en meisje in deze gemeenschap op te groeien, hoe ze zich ervan losmaakte. Ze geeft vrouwen uit deze gemeenschap een stem.

Mooie psychologische roman. Voor mij kwam vooral deze streng gereformeerde geloofsgemeenschap onthutsend over.

https://www.nrc.nl/nieuws/2017/10/13/waar-wereldvreemdheid-een-deugd-is-13472294-a1577076

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Orhan Pamuk

Het eerste boek dat ik in 2018 las ‘De vrouw met het rode haar‘ van Nobelprijswinnaar en meesterverteller  Orhan Pamuk is alweer een hoogtepunt,  mijn leesjaar begon mooi.
Het eerste deel vertelt over een puttengraver en zijn leerling Cem, over de geheimzinnige vrouw met het rode haar waarop de tiener verliefd wordt. Het tweede deel beschrijft  het volwassen leven van Cem, zijn huwelijk en carrière.
En ja, Orhan Pamuk schreef een boek dat zowel oprecht  is én als een sprookje. Het is écht zoals een verhaal dat je zelf hebt meegemaakt, en vertrouwd als een legende…  het blijft nog even hangen.

Vorig jaar las ik ook zijn prachtige boek ‘Dat vreemde in mijn hoofd‘, een familie- en liefdesverhaal over bozaverkoper Mevlut en over metropool Istanbul.
Ook ‘Het museum van de onschuld‘ wil ik graag nog lezen.

http://www.debezigebij.nl/auteurs/orhan-pamuk/

https://www.orhanpamuk.net/

https://www.volkskrant.nl/boeken/nieuwe-hoogtepunt-in-het-toch-al-rijke-oeuvre-van-orhan-pamuk~a4530232/

http://www.literatuuruitturkije.nl/tag/orhan-pamuk/

https://www.tzum.info/2016/10/recensie-orhan-pamuk-vreemde-hoofd/

 

 

Jenny Erpenbeck °1967

Mijn boek  ‘Gaan, ging, gegaan’  van Jenny Erpenbeck dat ik enkele maanden uitleende is terug thuis, zin om te herlezen zoals ik zo vaak voel. Voor  alle boeken die ik graag wil herlezen heb ik wel een tweede leven nodig!
Het eerste boek dat ik van deze schrijfster las was ‘Een handvol sneeuw’,  voelde me aangesproken door Maria Vlaar die haar interviewde in De Standaard der Letteren 18/09/2015.
Haar boek ‘Gegen, ging, gegangen‘ was toen net uit in Duitsland en voor Een handvol sneeuw kreeg ze de De Europese Literatuurprijs 2015.
Deze schrijfster raakt me heel erg. In onze Bib ontleende ik ook vorige boeken:
-Huishouden
-Atropa Belladonna
-Het verhaal van het oude kind
https://literatuurplein.nl/detail/persoon/jenny-erpenbeck/160288

https://www.groene.nl/artikel/een-fictieve-verblijfstitel

https://www.volkskrant.nl/recensies/een-handvol-sneeuw~a3859376/

http://www.knack.be/nieuws/boeken/europese-literatuurprijs-2015-naar-jenny-erpenbeck/article-normal-586083.html

https://www.volkskrant.nl/recensies/huishouden~a3856011/

Klont

Met de roman  Klont van Maxim Februari lees ik het jaar 2017 uit. Een  prachtig,  geestig,  soms satirisch, maar vooral psychologisch boek dat de digitale ‘klont’ op de korrel neemt. Internetdata nemen autonome beslissingen, drones sturen oorlogen aan, veel stof tot nadenken in deze tijden  waar alles rond internet draait.
Doet me ook  aan De cirkel van Dave Eggers denken en dit boek komt er ook even in ter sprake.
Krijgt vijf sterren in De Volkskrant! Zeer van genoten!
Van plan om nu ook vorige boeken van Maxim Februari te lezen.
https://www.volkskrant.nl/boeken/niet-eerder-verpakte-maxim-februari-zijn-boodschap-zo-geestig-als-in-klont~a4521595/

 

 

 

 

Carson McCullers De ballade van het treurige café

Ontzettend mooi is dit kleine boekje van slechts 112 blz.  De ballade van het treurige café van Carson McCullers, las het gisteravond in één ruk uit.
Carson McCullers heeft een meesterlijke melancholieke stijl en neemt je mee naar vroegere tijden in het zuiden van de Verenigde Staten in een verhaal over liefde en verraad en wraak.
Enkele maanden terug las ik ook haar beroemdste boek:  Het hart is een enzame jager.
http://www.athenaeum.nl/leesfragmenten/2017/de-ballade-van-het-treurige-caf%C3%A9/