Een onberispelijke man – Jane Gardam

Uitgelezen: Een onberispelijke man (2017) van Jane Gardam – Nederlandse vertaling door Joost Poort, ‘Old Filth’, 2004 .

Een onberispelijke man is een vlot lezend  boek van de nu bijna 90-jarige schrijfster.

Is het eerste van een trilogie, volgen:
Een trouwe vrouw
Laatste vrienden Doorgaan met het lezen van “Een onberispelijke man – Jane Gardam”

Advertenties

De kunst van het crashen – Peter Verhelst

Uitgelezen De kunst van het crashen (2015) van Peter Verhelst, Prometheus

‘De kunst van het crashen is raadselachtig en wonderlijk en vraagt net als een droom om totale overgave’, schrijft Annick Vandorpe in haar recensie voor Cobra. (link)

Peter Verhelst schreef  dit boek in het jaar na zijn bijna fataal auto-ongeval. Bij het inhalen op de snelweg botste hij  met zijn Volvo op het wiel dat van een vrachtwagen rolde. Doorgaan met het lezen van “De kunst van het crashen – Peter Verhelst”

De trooster – Esther Gerritsen

Uitgelezen: De trooster (2018) van Esther Gerritsen

Motto:

‘ik onderzocht mezelf voor het eerst met een serieus praktische bedoeling. En daar trof ik ontstellende dingen aan: een dierentuin vol begeerten, een gekkenhuis vol ambities, een kleuterschool vol angsten, een harem vol gekoesterde haatgevoelens.

C.S.LEWIS

Eerder gelezen: ‘Dorst’, Roxy en ‘Broer’ (Boekenweekgeschenk 2016).

Een boek van Esther Gerritsen lezen is je buiten de gewone comfortzone begeven. Doorgaan met het lezen van “De trooster – Esther Gerritsen”

Wit – Han Kang

Uitgelezen: Wit (2017) van Han Kang.

Eerder gelezen van Han Kang: De vegetariër (Man Booker International Prize 2016) en Mensenwerk.

Kathy Mathys schreef over Wit een mooie recensie in de Standaard der Letteren van 12 januari 2018: ‘Kijken met geleende ogen. Het overleden zusje heeft de wereld nooit gezien, taal is haar vreemd. De verteller wil haar de dingen alsnog tonen. In het eerste deel spreekt een ik. In het tweede gaat het over een zij: het dode zusje krijgt de ogen van de verteller te leen.’ (link)

Schutblad: ‘Wit is een boek als geen ander. Het zijn gedachten over een kleur, over de kracht en de kwetsbaarheid van de menselijke geest, en pogingen om nieuw leven te vinden in de as van vernietiging.’ Doorgaan met het lezen van “Wit – Han Kang”

In de schemer fluit de merel – Linda Olsson

Uitgelezen: In de schemer fluit de merel (2014 – Nederlandse vertaling 2017) van Linda Olsson

Motto:

Ik weet niet wat ik liever hoor:
De schoonheid van modulaties
Of de schoonheid van evocaties
De merel als hij fluit
Of juist daarna.

(Wallace Stevens, Dertien wijzen om naar een merel te kijken, Uitgeverij Druksel, 2012,vertaling door Paul Claes)

Drie eenzame mensen wonen in Stockholm in hetzelfde appartementsgebouw. Doorgaan met het lezen van “In de schemer fluit de merel – Linda Olsson”

Rafelen – Sanne Huysmans

Uitgelezen : Rafelen (2017) van Sanne Huysmans.

Deze knappe debuutroman is wel van het mooiste wat ik de voorbije weken las.

Blz. 48: Rafelen is ontwarren, de knopen van het weven loshalen; rafelen is ook verwikkelen, de structuur van het weven weer in chaos storten. Rafelen betekent zowel eenvoudiger maken als compliceren. Ik doe dat vaak, rafelen. Tornen aan wat steek houdt, uitpluizen wat in de war is.

Clara Badisco, een introverte en wereldvreemde jonge vrouw is helemaal van slag wanneer haar geliefde Jacob haar verlaat. Ze hadden de voorbije zes jaar genoeg aan elkaar en vormden een hechte twee-eenheid. Jacob vraagt haar dertig dagen bedenktijd en vertrekt. Doorgaan met het lezen van “Rafelen – Sanne Huysmans”

Als de regen niet valt – Maggie O’Farrell

Uitgelezen: Als de regen niet valt (2013) van Maggie O’Farrell

Maggie O’Farrell is voor mij heerlijk ontspannend lezen, ik las eerder ‘Hier moet het zijn’ en onlangs haar memoir ‘Ik ben ik ben ik ben’.

‘Als de regen niet valt’ is een familiegeschiedenis die ’n viertal dagen beschrijft in het leven van de familie Riordan, een gezin in crisis, tijdens de hittegolf met waterschaarste in de zomer van 1976.
Vreemd weer brengt vreemd gedrag naar boven’, schrijft ze.

De Riordans zijn Ieren die in Londen wonen maar er zich nooit helemaal thuisvoelen. Doorgaan met het lezen van “Als de regen niet valt – Maggie O’Farrell”

Ambulance – Johan Harstad

Uitgelezen: Ambulance (2014) bundel kortverhalen van Johan Harstad

Motto:
moving watching working sleeping
driving walking talking smiling
AIR’

Johan Harstad schreef deze verhalen in 2002 over een periode van zes maanden.

Mijn eerste kennismaking met het werk van deze Noorse schrijver was zijn recentste boek Max, Mischa & het Tet-offensief, goed voor urenlang leesplezier.

‘Ambulance’, bevat elf verhalen, in het nawoord schrijf Johan Harstad dat dit een voor hem erg dierbaar boek is: ‘Ik denk dat de meeste schrijvers ten minste één keer dezelfde ervaring hebben gehad. De ervaring dat een boek zich vanzelf leek te schrijven, dat het gewoon in hun leven binnenkwam…’

Zoals de schrijver zelf ben ik niet echt een ‘fan’ van korte verhalen, al zijn er ’n paar uitzonderingen.  Voor ‘Ambulance’ was ik gewonnen. Doorgaan met het lezen van “Ambulance – Johan Harstad”