Het geheime leven van Henri Pick – David Foenkinos

Uitgelezen: Het geheime leven van Henri Pick – David Foenkinov (2017)

Motto:
‘Deze bibliotheek is gevaarlijk’
Ernst Cassirer
Over de bibliotheek van Warburg

Schrijver David Foenkinov was me onbekend doch het boek stond bij de nieuwe aanwinsten in de bieb, een boek over ’n manuscript, ’n biblitoheek en de uitgeverswereld, mijn nieuwsgierigheid was gewekt.

Het boek start met uitleg over De Brautigan Library (zie link) die echt  bestaat in Vancouver in de staat Washington, en is opgericht door een lezer als eerbetoon aan de schrijver Richard Gary Brautigan (1935-1984), die in zijn boek Vida (1966)  een liefdesgeschiedenis beschrijft over een bibliothecaris en een bloedmooie jonge vrouw. De bibliothecaris werkt in een bibliotheek die alle boeken adopteert die door uitgevers afgewezen zijn. De voorwaarde is dat men zelf langskomt om het boek, dat niemand wilde hebben, af te geven.
Brautigan was een nogal zonderlinge schrijver en pleegde zelfmoord in 1984. Doorgaan met het lezen van “Het geheime leven van Henri Pick – David Foenkinos”

Advertenties

Kindsoldaat – Oscar van den Boogaard

Uitgelezen: Kindsoldaat van Oscar van den Boogaard (2018).

Van Oscar van den Boogaard las ik reeds verschillende, steeds goede boeken, o.a. ‘De heerlijkheid van Julia’ (1995), heb ik in mijn boekenkast.

‘Kindsoldaat’ deed stof opwaaien in de media omdat de schrijver beweert een zoon te zijn van Prins Bernhard.

Doch het boek is opgevat als een roman en zo heb ik het ook gelezen. Doorgaan met het lezen van “Kindsoldaat – Oscar van den Boogaard”

De kunst van het crashen – Peter Verhelst

Uitgelezen De kunst van het crashen (2015) van Peter Verhelst, Prometheus

‘De kunst van het crashen is raadselachtig en wonderlijk en vraagt net als een droom om totale overgave’, schrijft Annick Vandorpe in haar recensie voor Cobra. (link)

Peter Verhelst schreef  dit boek in het jaar na zijn bijna fataal auto-ongeval. Bij het inhalen op de snelweg botste hij  met zijn Volvo op het wiel dat van een vrachtwagen rolde. Doorgaan met het lezen van “De kunst van het crashen – Peter Verhelst”

De trooster – Esther Gerritsen

Uitgelezen: De trooster (2018) van Esther Gerritsen

Motto:

‘ik onderzocht mezelf voor het eerst met een serieus praktische bedoeling. En daar trof ik ontstellende dingen aan: een dierentuin vol begeerten, een gekkenhuis vol ambities, een kleuterschool vol angsten, een harem vol gekoesterde haatgevoelens.

C.S.LEWIS

Eerder gelezen: ‘Dorst’, Roxy en ‘Broer’ (Boekenweekgeschenk 2016).

Een boek van Esther Gerritsen lezen is je buiten de gewone comfortzone begeven. Doorgaan met het lezen van “De trooster – Esther Gerritsen”

Wit – Han Kang

Uitgelezen: Wit (2017) van Han Kang.

Eerder gelezen van Han Kang: De vegetariër (Man Booker International Prize 2016) en Mensenwerk.

Kathy Mathys schreef over Wit een mooie recensie in de Standaard der Letteren van 12 januari 2018: ‘Kijken met geleende ogen. Het overleden zusje heeft de wereld nooit gezien, taal is haar vreemd. De verteller wil haar de dingen alsnog tonen. In het eerste deel spreekt een ik. In het tweede gaat het over een zij: het dode zusje krijgt de ogen van de verteller te leen.’ (link)

Schutblad: ‘Wit is een boek als geen ander. Het zijn gedachten over een kleur, over de kracht en de kwetsbaarheid van de menselijke geest, en pogingen om nieuw leven te vinden in de as van vernietiging.’ Doorgaan met het lezen van “Wit – Han Kang”

In de schemer fluit de merel – Linda Olsson

Uitgelezen: In de schemer fluit de merel (2014 – Nederlandse vertaling 2017) van Linda Olsson

Motto:

Ik weet niet wat ik liever hoor:
De schoonheid van modulaties
Of de schoonheid van evocaties
De merel als hij fluit
Of juist daarna.

(Wallace Stevens, Dertien wijzen om naar een merel te kijken, Uitgeverij Druksel, 2012,vertaling door Paul Claes)

Drie eenzame mensen wonen in Stockholm in hetzelfde appartementsgebouw. Doorgaan met het lezen van “In de schemer fluit de merel – Linda Olsson”

Rafelen – Sanne Huysmans

Uitgelezen : Rafelen (2017) van Sanne Huysmans.

Deze knappe debuutroman is wel van het mooiste wat ik de voorbije weken las.

Blz. 48: Rafelen is ontwarren, de knopen van het weven loshalen; rafelen is ook verwikkelen, de structuur van het weven weer in chaos storten. Rafelen betekent zowel eenvoudiger maken als compliceren. Ik doe dat vaak, rafelen. Tornen aan wat steek houdt, uitpluizen wat in de war is.

Clara Badisco, een introverte en wereldvreemde jonge vrouw is helemaal van slag wanneer haar geliefde Jacob haar verlaat. Ze hadden de voorbije zes jaar genoeg aan elkaar en vormden een hechte twee-eenheid. Jacob vraagt haar dertig dagen bedenktijd en vertrekt. Doorgaan met het lezen van “Rafelen – Sanne Huysmans”

Als de regen niet valt – Maggie O’Farrell

Uitgelezen: Als de regen niet valt (2013) van Maggie O’Farrell

Maggie O’Farrell is voor mij heerlijk ontspannend lezen, ik las eerder ‘Hier moet het zijn’ en onlangs haar memoir ‘Ik ben ik ben ik ben’.

‘Als de regen niet valt’ is een familiegeschiedenis die ’n viertal dagen beschrijft in het leven van de familie Riordan, een gezin in crisis, tijdens de hittegolf met waterschaarste in de zomer van 1976.
Vreemd weer brengt vreemd gedrag naar boven’, schrijft ze.

De Riordans zijn Ieren die in Londen wonen maar er zich nooit helemaal thuisvoelen. Doorgaan met het lezen van “Als de regen niet valt – Maggie O’Farrell”