De ringen van Saturnus – W.G. Sebald

Uitgelezen: De ringen van Saturnus – Een Engelse pelgrimage 1995 – (Nederlandse vertaling 2007) – W.G. Sebald  (1944-2001)

Van W.G. Sebald las ik eerder, Austerlitz, De emigrés en Logies in een landhuis.

‘De ringen van Saturnus bestaan uit ijskristallen en vermoedelijk meteoritische stofdeeltjes, die in cirkelvormige banen om de planeet draaien ter hoogte van haar evenaar. Waarschijnlijk gaat het om de brokstukken van een vroegere maan, die te dicht bij de planeet stond en door de werking van haar getijkrachten is vernietigd (zie limiet van Roche.) Brockhaus-encyclopedie

De titel verwijst naar het melancholische teken van Saturnus waaronder Sebald is geboren. (Mark Schaevers)

Voor de ringen van Saturnus had ik enkele weken nodig om tussendoor alle hoofdstukken te lezen. Het boek vraagt totale concentratie. Doorgaan met het lezen van “De ringen van Saturnus – W.G. Sebald”

Advertenties

De zomers – Kees Stip

Klaprozen, korenbloemen, barstenvolle
goudgele aren streelden mijn gezicht.
Groengouden vliegen zoemden een gedicht.
Rood liet het ooft de appelwangen bollen.

Zomernachtdonker is gesmolten licht.
Niet bang zijn voor kabouters en voor trollen.
Ze komen ’s nachts het grasveld voor je rollen.
Alleen een dom kind houdt zijn ogen dicht.

Zullen wij dit soort zomers nooit meer zien?
Ging dan het paradijs voorgoed verloren
omdat wij aan de wereld toebehoren?
Huil niet, huil niet, de hemel zal misschien
een zolder in een huis zijn zonder zorgen.
Daar hebben ze die zomers opgeborgen.

Kees Stip 
uit: Au! de rozen bloeien
Sonnetten van bedreigd geluk, 1983

In de schemer fluit de merel – Linda Olsson

Uitgelezen: In de schemer fluit de merel (2014 – Nederlandse vertaling 2017) van Linda Olsson

Motto:

Ik weet niet wat ik liever hoor:
De schoonheid van modulaties
Of de schoonheid van evocaties
De merel als hij fluit
Of juist daarna.

(Wallace Stevens, Dertien wijzen om naar een merel te kijken, Uitgeverij Druksel, 2012,vertaling door Paul Claes)

Drie eenzame mensen wonen in Stockholm in hetzelfde appartementsgebouw. Doorgaan met het lezen van “In de schemer fluit de merel – Linda Olsson”

Beaufort 2018

We bezochten vanaf half april tot de eerste week van juni alle kunstwerken van Beaufort 2018, een driejaarlijks kunstproject, verspreid over negen kustgemeenten of -steden. Dit jaar een bijzonder geslaagde en succesvolle editie.  We maakten er telkens een daguitstap van met mooie wandelingen. De tentoonstelling loopt nog tot september, doch we wilden alles gezien hebben vóór de grote zomerdrukte met duizenden toeristen.
Daguitstappen zijn voor ons vakantie! Doorgaan met het lezen van “Beaufort 2018”

Zand – Paul Snoek

Zand, gedragen door de armen van alle andere zand,
als spieren op het lichaam van een worstelaar, gebald,
onvernielbaar en soepel.

Zand dat speelt in de wind en door de wind wordt bespeeld
met al de kleuren van de schaduw.

Zand, eenzame vlakte, mager en stokoud, lang als de
pijn en droog als de sterfte

of zand over zand over zand.

Paul Snoek
uit: Op de grens van land en zee (1963)

Mee van de Bib

Grijze winderige dag met ’n flinke wandeling naar de Bib. Studenten waren er aan het blokken.

Boek ‘De ringen van Saturnus’ van W.G. Sebald, dat ik tussendoor lees, verlengd want nog twee hoofdstukken liefst héél traag te lezen.
Alleen het boek van Linda Olsson stond niet op mijn lijst doch ik las eerder het mooie ‘Astrid en Veronica’ van deze Zweedse schrijfster.

Meegebracht:

  • Wit – Han Kang – Een reflectie over vergankelijkheid (schrijfster van het bekroonde ‘De vegetariër’)
  • In de schemer fluit de merel – Linda Olsson (roman)
  • De trooster – Esther Gerritsen (roman)
  • Ik nog wel van jou – Elke Geurts (autobiografie)
  • Dicht bij het einde, terug naar het begin – Memoires van een psychiater – Irvin D. Yalom 
  • De bloemen van Jan Siebelink (Bloemenboek, uitgegeven ter gelegenheid van Jan Siebelinks tachtigste verjaardag)

Rafelen – Sanne Huysmans

Uitgelezen : Rafelen (2017) van Sanne Huysmans.

Deze knappe debuutroman is wel van het mooiste wat ik de voorbije weken las.

Blz. 48: Rafelen is ontwarren, de knopen van het weven loshalen; rafelen is ook verwikkelen, de structuur van het weven weer in chaos storten. Rafelen betekent zowel eenvoudiger maken als compliceren. Ik doe dat vaak, rafelen. Tornen aan wat steek houdt, uitpluizen wat in de war is.

Clara Badisco, een introverte en wereldvreemde jonge vrouw is helemaal van slag wanneer haar geliefde Jacob haar verlaat. Ze hadden de voorbije zes jaar genoeg aan elkaar en vormden een hechte twee-eenheid. Jacob vraagt haar dertig dagen bedenktijd en vertrekt. Doorgaan met het lezen van “Rafelen – Sanne Huysmans”

Als de regen niet valt – Maggie O’Farrell

Uitgelezen: Als de regen niet valt (2013) van Maggie O’Farrell

Maggie O’Farrell is voor mij heerlijk ontspannend lezen, ik las eerder ‘Hier moet het zijn’ en onlangs haar memoir ‘Ik ben ik ben ik ben’.

‘Als de regen niet valt’ is een familiegeschiedenis die ’n viertal dagen beschrijft in het leven van de familie Riordan, een gezin in crisis, tijdens de hittegolf met waterschaarste in de zomer van 1976.
Vreemd weer brengt vreemd gedrag naar boven’, schrijft ze.

De Riordans zijn Ieren die in Londen wonen maar er zich nooit helemaal thuisvoelen. Doorgaan met het lezen van “Als de regen niet valt – Maggie O’Farrell”