Welkom in Amerika – Linda Boström Knausgård

Uitgelezen: Welkom in Amerika – Linda Boström Knausgård (2018)

Linda Boström Knausgård is de ex-vrouw van Karl Ove Knausgård. Ze hebben samen vier kinderen.

Ze schreef reeds poëzie en een verhalenbundel die alleen in het Noors en het Deens vertaald werden.
Eerder las ik ook haar eerste roman: De val van Helios.

Welkom in Amerika is één lange monoloog van de elfjarige Ellen over haar worsteling met de dood van haar vader.

Eerste zinnen:
IK BEN NU al een tijd geleden opgehouden met praten. Iedereen is eraan gewend. Mijn moeder, mijn broer. Mijn vader is dood, dus ik weet niet wat hij ervan zou zeggen.’

Daarnaast is het ook een coming-of-age verhaal, Ellen heeft moeite met opgroeien:
‘Ik ben opgehouden met praten toen het groeien in mij te veel plaats begon in te nemen. Ik wist zeker dat ik niet tegelijk kon groeien en praten.

Ze daagt door haar stilzwijgen haar moeder en broer uit.

Haar moeder beweerde vaak: wij zijn een licht gezin, maar Ellen weet niet waar dat licht is. Haar manisch depressieve vader dronk en was soms agressief.
Ze bad tot God om hem te laten doodgaan.
Nadat dit ook werkelijk gebeurde denkt ze dat zij zijn dood veroorzaakte, voelt zich schuldig, is bang van de kracht van haar gedachten en houdt op met praten.

Haar moeder is actrice:
Vroeger ging ik vaak met mama naar het theater. Dat doe ik niet meer. Ik hoor haar weggaan en ik hoor haar thuis komen. De laatste keer dat ik haar zag spelen was ze een gevallen vrijheidsgodin die immigranten welkom heette in Amerika. Ze was kaal en er stak een glasscherf in haar voorhoofd. Ze was haar fakkel verloren. Ik vond het prachtig. Het stralende wezen daar op het toneel. Welkom in Amerika. Welkom in Amerika.’

Ze herinnert zich vakanties, de tijd toen ze nog allemaal samen waren.
In de stilte van haar kamer, in haar innerlijke wereld, komt haar overleden vader haar soms bezoeken, hij praat met haar.

Alles is anders nu maar het leven gaat verder, haar moeder geeft ook acteerlessen in de woonkamer. Ellen observeert alles vanop afstand.
Ook haar broer, die haar soms slaat, die zich opsluit in zijn kamer en zijn muziek speelt, zijn vriendinnetje die op bezoek komt.

Haar moeder heeft een schrift neergelegd, maar slechts éénmaal schrijft ze er iets in, wat haar moeder doet huilen.
Ook op school houdt ze haar stilzwijgen vol, ze wordt met haar moeder uitgenodigd om bij de directie te komen.

Heel geleidelijk aan evolueert Ellen.

De worsteling van het pubermeisje Ellen met haar gevoelens is treffend weergegeven.

Erik-Jan Hummel (link) raadt in zijn recensie aan het boek in één keer uit te lezen.
Halfweg toch even opzij gelegd…

                 

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s