De vogels – Tarjei Vesaas

Uitgelezen: De vogels van Tarjei Vesaas (2018)

‘De beste Noorse roman ooit geschreven. Absoluut geweldig, het proza is zo eenvoudig en zo subtiel, en het verhaal is zo aangrijpend dat het tot de grote klassiekers uit de vorige eeuw gerekend kan worden’
Karl Ove Knausgård.

De vogels is een herontdekt meesterwerk uit 1957 van een schrijver die driemaal genomineerd werd voor de Nobelprijs Literatuur.

De roman vertelt over een zomer in het leven van Mattis, een 37-jarige man met een verstandelijke beperking. Voor de dorpsbewwoners is hij ‘de slome’.

Sinds de dood van hun ouders woont hij samen met zijn zus Hege in ’n klein huisje aan de rand van het meer bij de verlaten Noorse bossen. De zus voorziet in hun levensonderhoud met breiwerk. Zij heeft veel geduld en beantwoordt al zijn vragen, probeert hem altijd gerust te stellen, maar soms wordt het haar even moeilijk.
Zij is zijn enige houvast en zijn grootste angst is door haar verlaten te worden.

In alles ziet hij tekens, hij ontdekt een houtsnip die elke avond over hun huis vliegt. In zijn gedachten maakt hij contact met de vogel, ziet in sporen van vogelpootjes boodschappen voor hem, kerft antwoorden terug. Wanneer op ’n avond de houtsnip door een jager doodgeschoten wordt is dit voor hem de voorbode van iets ergs. De vogel wordt onder een platte steen gelegd.

Ook bliksems bij onweer maken hem ontzettend bang, hij heeft daarvoor een speciaal plekje, de buitenplee achter hun huis, want hij hoorde nog nooit dat een bliksem daarop insloeg.

In het dennenbos achter hun huis staan twee espen die er bovenuit steken. Hij weet dat dit voor de dorpsbewoners de Mattis-Hege bomen zijn. Wanneer tijdens zo’n onweer een van de bomen neergebliksemd wordt is dit voor hem een slecht voorteken.  Hij vraagt zich af wie neergebliksemd is, hij of zijn zus.

Als hij die die zomer met zijn gammele boot op het meer roeit en zijn boot water maakt, helpen twee mooie vrolijke meisjes, Anna en Inger, hem om de boot terug naar de oever te slepen. Hij wil dat ze aanmeren dichtbij het dorp zodat hij gezien wordt, het is zijn gloriemoment. Hij droomt en fantaseert over ‘vrouwen’, over ‘stelletjes’.

Hege spoorde hem steeds aan om karweitjes te verrichten bij de boeren in de omtrek, maar telkens bracht hij er niets van terecht. Hij denkt teveel en raakt in de war.
Maar door zijn roeiverhaal oppert  ze dat hij misschien veerman kan worden. De boot wordt opgelapt en éénmaal heeft hij aan de overkant van het meer een klant die overgeroeid wil worden.
Hij neemt de man, Jørgen,  mee naar hun huisje waar hij op de zolderkamer onderdak krijgt voor zijn houthakkerswerk in het bos. Zijn zus bloeit open.

Dit verandert hun leven, hij voelt zich bedreigd en beseft dat hij hiermee zelf zijn ondergang bewerkstelligde, hij piekert en probeert een oplossing te vinden.

Het is een groots, subtiel geschreven en aangrijpend verhaal, vanuit de belevingswereld van de in zichzelf gekeerde Mattis.
Het laat je verstild achter.

Advertenties

7 gedachten over “De vogels – Tarjei Vesaas

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s