Als de regen niet valt – Maggie O’Farrell

Uitgelezen: Als de regen niet valt (2013) van Maggie O’Farrell

Maggie O’Farrell is voor mij heerlijk ontspannend lezen, ik las eerder ‘Hier moet het zijn’ en onlangs haar memoir ‘Ik ben ik ben ik ben’.

‘Als de regen niet valt’ is een familiegeschiedenis die ’n viertal dagen beschrijft in het leven van de familie Riordan, een gezin in crisis, tijdens de hittegolf met waterschaarste in de zomer van 1976.
Vreemd weer brengt vreemd gedrag naar boven’, schrijft ze.

De Riordans zijn Ieren die in Londen wonen maar er zich nooit helemaal thuisvoelen.

Op ’n ochtend gaat de gepensioneerde Robert Riordan, een stille man die nooit veel zegt, een krant kopen en keert niet meer naar huis terug. Zijn praatlustige vrouw Gretta alarmeert de familie.

Gretta is zeer katholiek en erg met de kerk verbonden.

Het boek draait in hoofdzaak om de personages van de kinderen en hun moeder. Hun relatie tot elkaar en tot het verleden.

Er is Michaels Francis, de oudste, een leraar geschiedenis die ervan droomde te promoveren doch het niet kon waarmaken. Zijn huwelijk met zijn protestantse vrouw Claire staat op de helling en hij voelt haar van zich wegdrijven. Ze is bijna elke avond uithuizig, heeft terug ’n studie aangevat. De zorg voor hun twee kinderen Hughie en Vita laat ze dan aan hem over.

Er is Monica, hertrouwd met een antiekhandelaar wiens jonge dochters haar ernstig dwarsbomen.
Monica stond als kind het dichtst bij haar moeder, ze was haar lieveling. Ze kon ook de vaak wisselende stemmingen en depressies van haar moeder peilen en probeerde die op te vangen.

En er is tenslotte Aoife, die ’n nakomertje was, een brulbaby door Monica vertroeteld en verzorgd omdat Gretta het niet aankon. Aoife was als kind heel pienter, maar kon het op school toch niet waarmaken omdat ze ’n probleem had met lezen, de letters die steeds maar voor haar ogen dansten. Ze is nu assistente van een beroemde fotografe in New York en houdt haar probleem, dat haar parten speelt, angstvallig verborgen.

Ze komen alle drie samen in het huis bij hun moeder in Londen, om een aanknopingspunt voor de verdwijning te vinden, om een zoektocht aan te vatten.
Ondertussen kom je veel, te weten over hun jeugd en het verleden van elk van hen, de spanningen die er waren.
De relatie tussen Monica en Aoife is verzuurd door een gebeurtenis uit het verleden. Monica wil niet meer met haar jongste zus praten en negeert haar.

‘Het leven zoals het is’, dat Maggie O’Farrel prachtig kan neerzetten.

Welk geheim heeft de vader? Wat gebeurde in het verleden en houdt de moeder voor haar kinderen verborgen?

De plot ligt in Ierland!

Allemaal samen reizen ze naar een huisje op Omey Island dat Gretta van een oom erfde en waar ze veel vakanties doorbrachten.

(via Google streetview even virtueel naar het ruige Omey Islang gereisd.)

Als de regen niet valt graag gelezen!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s