Rode wijn – Bram Vermeulen

Vanmorgen bij het ontwaken het eerste wat ik hoorde op de radio, BramVermeulen (1946-2004), bevlogen troubadour…

Het bed is ’s nachts maar half beslapenDe helft van m’n boeken nam ze mee
De helft van m’n salaris is ruim voldoende
Slapen doe ik nu voor twee
De platen waren allemaal van mij
Ik draai ze net zo hard ik kan
De televisie mocht ze houden
Alsof ik niet zonder kan

Wat een bestaan, wat een luizeleven
Het kan niet stuk, wat een geluk

Rode wijn, rode wijn
Kom laat ons vrolijk zijn
Ik drink me elke avond een beroerte
Eten heb ik weken niet gedaan
Ik pis weer net als vroeger in de wasbak
Slapen doe ik met m’n kleren aan.

Ik ben niet meer gewend aan stilte
En zeker niet zo lang
De vrijheid die ik terug wou hebben
Maakt me eigenlijk bang
Toch is het niet dat ik haar mis
’t Is ongewoon nog even
Niemand, niemand heeft zich vergist
’t Is wennen aan m’n eigen leven
Een keuken vol met vuile glazen
Het kan alleen maar beter gaan,
Wie heeft er meubels of gordijnen nodig
Ik begin van voor af aan

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s