De onschuld van voorwerpen – Orhan Pamuk

Uitgelezen: De onschuld van voorwerpen van Orhan Pamuk. (2012)

Van Nobelprijswinnaar voor Literatuur Orhan Pamuk las ik eerder het prachtige Dat vreemde in mijn hoofd (2016) en De vrouw met het rode haar (2017).

De onschuld van voorwerpen is bedoeld als museumcatalogus en bevat heel veel foto’s en uitleg over zijn Museum of Innocence in Istanbul, geopend in 2012.  Dit museum  bevat alle voorwerpen die in zijn roman Het museum van de onschuld (2009) een rol spelen. In die roman verzamelt het hoofdpersonage Kemal alles wat hem herinnert  aan zijn verloren geliefde Füsum.
Veel van zijn lezers die Istanbul bezoeken, bezoeken ook zijn museum. Doorgaan met het lezen van “De onschuld van voorwerpen – Orhan Pamuk”

Advertenties

Verdrietig kind, verdrietig gedicht – Toon Tellegen

Verdrietig kind,
verdrietig gedicht

Ik ben de herfst.
Ik ben de regen.
Ik ben de storm.

Zoek mij maar op,
ik sta in alle gedichten.

Houd mij maar vast,
ik heb het koud en ik ben moe,
en nog zoveel bladeren aan de bomen,
nog zoveel bladeren overal.

Toon Tellegen
uit: Daar zijn geen woorden voor, 2005

Natuurwandeling in De Blankaart

De naam Blankaart verwijst naar ‘blank staan, onder water staan’. De Blankaartvijver is een restant van vroegere turfwinning en is dus door de mens uitgegraven. De Blankaart werd het eerst als waterplas afgebeeld op een kaart rond 1560.  (zie link natuurpunt)

’n Foto impressie van onze wandeling vorige week in het mooie natuurgebied De Blankaart in Woumen (Diksmuide), vroeger het leefgebied van de otter die nu helemaal uitgestorven is.
In de kasteelvijver staat nog een otterbeeldje. Men zou de otter ook graag terugbrengen zoals in Nederland, dit wordt volgens Natuurpunt besproken met de Vlaamse Overheid.

Men vertelde ons dat er de laatste tijd regelmatig een visarend gespot werd doch hij hield zich schuil, wel een opvliegende groep ganzen kunnen vastleggen.

Ook genoten van de reeds warme herfstkleuren.

https://www.westtoer.be/nl/doen/natuurgebied-de-blankaart

https://www.natuurpunt.be/natuurgebied/de-blankaart

http://www.ediksmuide.be/nieuws/nieuws/komt-de-otter-terug-naar-de-blankaart/

Doorgaan met het lezen van “Natuurwandeling in De Blankaart”

Mee van de Bib

De bibliotheek is telkens als een grote snoepwinkel waaruit ik mag kiezen, met in mijn hoofd reeds de snoepjes die ik graag wil. Dank je wel bibliotheek!

Het ontlenen iets beperkt gehouden om ook eigen boeken te (her)lezen.
Het boek Murakami en het gespleten leven van Ype de Boer, met analyses over het werk van Murakami, niet uitgelezen, later nog eens hernemen.

Woelige zee vandaag met 5-6 Beaufort, uitgewaaid ook!

Meegebracht:

  • De melodie – Jim Crace (roman)
  • Dagen van inkeer – A.M. Homes (verhalen)
  • De vogels – Tarjei Vesaas (psychologische roman)
  • De vrouw die vluchtte – Anaïs Barbeau-Lavalette (biografie over de grootmoeder van de schrijfster)
  • We love Books – Boekenliefhebbers in woord en beeld – Johanna Kessler

Herfst – Karl Ove Knausgård

Uitgelezen: ‘Herfst’ van Karl Ove Knausgård (2016)

Met vroeger werk  van Karl Ove Knausgård  ben ik vertrouwd door de eerste drie delen van zijn reeks ‘Mijn strijd’.

‘Herfst’ is het eerste deel van De vier seizoenen reeks.

Op het schutblad:
Karl Ove en zijn vrouw Linda staan op het punt een vierde kind te krijgen. Het wordt een meisje, ze zal Anne heten. In drie brieven aan zijn ongeboren dochter vertelt Karl Ove hoe robuust het leven is, en hoe mooi. De brieven wisselt hij af met korte, persoonlijke teksten over al wat ons omringt, van kauwgom, vingers en thermosflessen tot bloed, bladeren en eenzaamheid. Samen vormen deze teksten Annes handleiding voor de wereld.’ Doorgaan met het lezen van “Herfst – Karl Ove Knausgård”

Klok zonder wijzers – Carson McCullers

Uitgelezen: Klok zonder wijzers van Carson McCullers (2018)

Els van Swol schreef voor Literair Nederland een uitstekende en uitgebreide recensie (link).

Van Carson McCullers las ik eerder het weergaloze Het hart is een eenzame jager en De ballade van het treurige café.
Klok zonder wijzers uit 1961 is haar laatste boek, pas nu vertaald in het Nederlands.

De roman speelt in de jaren vijftig van vorige eeuw in het stadje Milan in het zuiden van de Verenigde Staten. Doorgaan met het lezen van “Klok zonder wijzers – Carson McCullers”

De boekenmoordenaar – Maja Wolny

Uitgelezen: De boekenmoordenaar van Maja Wolny (2018).

Van deze Poolse schrijfster las ik ook haar roman Zwarte bladeren.

De hoofdpersonages in haar eerste thriller zijn Wiktor en Marianna. Beiden zijn, in verschillende periodes, hun land Polen ontvlucht, Wiktor in 1949 met zijn moeder en zus naar Parijs.
Hij is nu een oudere en excentrieke boekhandelaar, heeft in Amsterdam een antiquariaat, gespecialiseerd in Oost-Europese literatuur. Zijn trouwe wekelijkse klant is Marianna. Elke zaterdag komt ze langs, hij is heimelijk verliefd en zijn leven bestaat voornamelijk uit wachten op haar. Verder zijn alleen de boeken zijn meest kostbare bezit.
Marianna vluchtte 20 jaar later met haar ouders uit Polen, stilaan kom je meer te weten over beider verleden en krijg je inzicht in de beladen periodes van de Poolse geschiedenis.
Marianna draagt ook een onnoemelijk groot verdriet uit het verleden mee.

Doorgaan met het lezen van “De boekenmoordenaar – Maja Wolny”

Laatste vrienden – Jane Gardam

Uitgelezen:  Laatste vrienden van Jane Gardam (2018)

Slotdeel van haar schitterende trilogie. Waar het eerste deel Een onberispelijke man over Edward Feathers (Old Filth) ging, het tweede deel Een trouwe vrouw over zijn echtgenote Elizabeth (Betty),  belicht dit laatste deel Terence (Terry) Veneering, de zakelijke rivaal van Feathers, beiden nu reeds overleden.

‘De titanen waren weg. Ze hadden hun laatste strijd gestreden.’
Met deze zin opent het boek waarin je je weer uren kunt nestelen.

De nu 83-jarige Dulcie die als enige nog in de Donheads woont heeft het over een herdenkingsdienst voor Veneering in Temple Church, Fiscal-Smith die er vanuit het noorden naartoe komt en er zoals steeds op rekent dat Dulcie hem logies zal geven.
Isobel Ingholby was er ook en verblijft in het huis van Edward Feathers. Wie erft het huis van Edward Feathers, vraagt Dulcie zich af. Doorgaan met het lezen van “Laatste vrienden – Jane Gardam”

Herfst – Ted van Lieshout

Het bos neemt afscheid van de zomer; het denkt voorgoed.
Duizend blozende brieven van vaarwel vallen uit de bomen.
Het riet is levensmoe het ven ingelopen en wuift gedwee.
Stille tranen van gemis liggen uit te rusten op het gras.

Ik streel de bast van bomen omdat niemand anders het doet
en aai een eenzaam bloempje dat veel te laat is komen kijken.
Ik vind onder een blad een paddenstoeletje dat veel te teer is
voor een lompe kabouterkont en ik dek het zachtjes weer toe.

Ik moet naar huis, langs de blaffende honden en de wei waarin
een koe mij aankijkt en dan op haar zuster klimt. Een paard
staart mij na. Hij begrijpt mijn hand niet die zwaait. Geen
vogel zingt; ze zijn op haastige vleugels naar het zuiden gehold.

Ik had liever dat je de herfst buiten liet, zegt mijn moeder en
ze wijst de sporen aan op de keukenmat. Daar bezorgde mijn zool
een brief van verleden tijd. Ik raap hem op, doe mijn schoenen
uit, lees de post en vergeet niet tussen de nerven door te lezen.

Ted van Lieshout
Uit: Hou van mij
Uitgeverij Leopold, 2009